april 2018: Het was me het maandje wel….

      Reacties uitgeschakeld voor april 2018: Het was me het maandje wel….

ZEGT HET VOORT….ZEGT HET VOORT: 

voor de maanden mei en juni hebben we onze gastenverblijven volop in de aanbieding voor een kort of langer verblijf hier op ons kleine landgoedje om bv lekker te luieren bij het zwembad. Ook als overnachtingsplaats voor doorreis naar de Franse en Spaanse costa’s ben je bij ons aan het goede adres.

Onze 4-persoons appartementen of onze 2- persoonskamers staan helemaal klaar voor u. Hier geen lange wachtrijen in Vertrekhal 3 vanwege een stroomstoring, hier checken wij u zelf in met een glaasje en als de stroom uitvalt hebben wij een noodstroomvoorziening!!!!

 

Begin april stond de laatste werk-sessie in Nederland weer gepland. Dus voor de 5e keer sinds oktober weer op en neer van Frankrijk naar Nederland. De vervelende kou waarmee we vanaf eind februari werden door geplaagd was  verdwenen en ons verblijf in Nederland kende eigenlijk veel zonnig weer. Ook fijn voor Hans die de winter-kost heel veel buiten in de voetbalstadions moet verdienen. Ook in kleine stadionnetjes zoals hier bij Excelsior in Rotterdam….

 

 

Of iets grotere zoals hier in Zuid-Limburg bij Roda JC….

 

 

 

En in de grote stadions zoals hier in Eindhoven bij PSV in de ochtend voor de kampioenswedstrijd tegen Ajax….

 

 

En tussen al het werken door natuurlijk even ‘uitlopen’ op de hei…

Ondertussen draait de totale gekte van de wereld gewoon door: een waarschijnlijke aanval met chloorgas op het Syrische Douma. Horrorbeelden wereldwijd op de tv van kinderen die met het gas in aanraking geweest zouden zijn. De Syrische en Russische regering ontkennen alles. Onafhankelijke onderzoekers worden belemmerd in hun werk en er volgt een (bescheiden) wraakaanval van de Verenigde Staten en een paar bondgenoten. De Russen beleggen op hun beurt weer een persconferentie met kinderen die getoond werden als slachtoffers op de tv en laten deze kinderen verklaren dat er niets aan de hand was. Hoe dan ook: in de oorlog is het eerste slachtoffer altijd nog de…..waarheid!!!

Een historisch moment zo werd gezegd: de ontmoeting van de leiders van Noord- en Zuid Korea. Het is al een paar keer eerder gebeurd met als resultaat dat alles bij hetzelfde bleef en de propaganda- en oorlogstaal alleen maar erger werden op sommige momenten. Maar ook na deze ontmoeting is er weer hoop op vrede, als het maar geen valse hoop is….

Wat dan weer wel lachwekkend was aan deze ontmoeting: de lijfwachten van de Noord Koreaanse president die in looppas naast de presidentiele auto liepen. En dat op een stukje afgezet niemandsland waar toch geen sterveling mocht komen die dag. Wat een poppenkast…..

En dan steken we natuurlijk ook weer de lofTRUMPet uit: Donaldje had ook de afgelopen weken het weer erg druk met het de laan uitsturen van medewerkers en weer aannemen van anderen. En of dat niet genoeg is wil hij ook de Noord Koreaanse president gaan ontmoeten die hij de laatste maanden verrot heeft gescholden en dat was vice versa niet anders. Maar voorlopig stokt alles nog omdat er geen geschikte datum gevonden kan worden. Tsja….Donaldje is een druk bezet man…

En dan heeft Frankrijk natuurlijk ook de nodige problemen: de economie draait niet goed, Macron is erg populair in het buitenland maar in Frankrijk zelf is hij dat zeker niet vanwege zijn economische hervormingsplannen. Spoorwegpersoneel staakt volop omdat hun pensioengerechtigde leeftijd (die voor sommige al op hun 52e jaar ingaat!!!!!) verhoogd moet gaan worden volgens de nieuwe plannen van Macron. In ieder geval zijn de reizigers voorlopig hier het slachtoffer van: treinen rijden niet of mondjesmaat en de wegen zijn heel erg druk want iedereen neemt zoveel mogelijk de auto…

Wij hadden na onze werksessie in Nederland onze terugreis gepland op een zaterdag. Lekker rustig op de weg met prachtig weer dus een ontspannen rit naar huis lag in het verschiet. Hoe anders pakte dat uit: ergens in het noorden van Frankrijk kreeg de Royal Landrover problemen met een onwillige dynamo zodat verder rijden onmogelijk was. We werden ‘afgesleept’ naar een garage in de buurt. Vandaar moesten we contact houden met onze verzekering voor een vervangende auto. Maar al snel werd duidelijk dat onze verzekering het niet voor elkaar ging krijgen: het was zaterdag en alle verhuurbedrijven waren uitverkocht zo werd ons verteld. Ze konden wel regelen dat we met de trein verder konden. Hoezo met de trein????? De spoorwegen staken en hoe moet je in hemelsnaam met 2 honden en een heleboel bagage met de trein verder. Uren hebben we staan te bellen en het lukte maar niet, de stoom komt uit je oren en zo’n 7 uur nadat we stil kwamen te staan was er dan eindelijk een vervangende auto gevonden. Maar daar kon uiteraard niet alle bagage in dus de helft hiervan maar in de Land Rover laten staan en dan maar hopen dat het er in blijft zitten want de garage was allang gesloten en er was geen afgesloten parkeerplaats aanwezig. Die ochtend om 6.00 aangereden uit Nederland en om 22.00 uur waren we thuis….gaar….gebroken…maar wel fijn dat we er eindelijk waren.

En dat betekende dat we een paar dagen later dus weer helemaal terug moesten naar Noord-Frankrijk waar in het 260 zielen tellende gehucht onze auto gerepareerd was en we de vervangende auto konden inleveren. Die ochtend om 5.30 ingestapt en 12,5 uur later, meer dan 1000 km gereden en veel te veel moeten betalen voor de reparatie stapten we weer op dezelfde plek thuis uit. Soms zit het mee, en soms zit het tegen….

En eenmaal thuis ligt er hier ook weer een hoop werk te wachten: de malheur met de carburateur van de zitmaaier is weer verholpen dus die maakt overuren want het gras schiet werkelijk de grond uit.

 

 

De overhangende takjes: wij hebben hier best veel bomen op het terrein en onze bomen staan ook langs de openbare weg. We controleren nou ook weer niet elke dag op overhangende takjes maar de vuilnisophaaldienst scheen last te hebben van een paar takjes van ons. Dan zou je denken: bel even bij ons aan en meld het even dat halen we ze keurig netjes weg. Maar nee…..de vuilnisophaaldienst doen hun beklag hierover bij het gemeentehuis hier in het dorp. Die slaan alarm en versturen een aangetekende brief met een luchtfoto van Google Earth en het verzoek de overhangende takjes onmiddelijk te verwijderen. Zo omslachtig allemaal, terwijl we een paar honderd meter van het gemeentehuis vandaan wonen spenderen ze een batterij aan postzegels op de enveloppe om dit berichtje aangetekend hier neer te laten dwarrelen. Dit is misschien ook wel iets voor de hervormingsplannen van Macron….

En zo proberen we de boel er binnen zowel als buiten weer netjes uit te laten zien….Tot volgende keer….Hans en Helmi

 

 

 

 

 

 

 

PDF24    Send article as PDF